Gözlerinin buğusunda, gördüm gerçek sevgiyi.
Ruhunun kapısını, gözlerinde keşfedince anladım
Kalbini kalbime bağlayınca ve elini sımsıkı tutunca.
Gül yüzün gülünce, gül bahçesi misali. Mesut etti beni o vakit arındım dertlerimden.
Unuttum bir an sensiz geçen günlerin hicranını.
Elinin sıcaklığında hissettim o an kalp atışlarımı.
Ruhumun derinliklerinde hissettim, varlığını ve o an doya doya yaşadım çocuksu mutluluğu.
İsmini anmam bile yeterdi tezahürü için yüzüme tebessümün.
Evet şimdi yoksun kim bilir yine hangi insan tesirinde bakışlarının.
Beni mahzuni bir bakışa terk ettin, sensizlik cezasına çarptırdın.
Güz gülü gibi soldurdun ümitlerimi tükettin, hayallerimi yıktın, beni bensiz bıraktın...
©samedkurt
S