her sabaha sensiz uyanmak tan
yorgunum ne eyleyim baharı şu
yazı kışı sen olmayınca yanımda
beni kimseler anlamıyor deli mi
oysa ah aslı nı arayan kerem' im
bazen mecnun bazen de ferhat ım
dağların kalbini delen yorgunum
her sabaha sensiz uyanmak tan
gel bu hasret lik bitsin desem
yeniden başlar mıyız imkansız
seninle olmak mı dersin vicdan
azabı çekiyorum yokluğuna ben
ölü'mü bekleyen hasta bir adam
sakalı kir tutmuş gözleri şişmiş
ağlamak tan sesi kısık 10 yıl'dır
sigara içmekten ne hale düştüm
cehennem bana bu yokluğun
yanıyorum bir ihanet Uğruna
Fırat'ın şu asi suyu dindirmez
içimde ki isyanı ne rüzgâr lar
bile seneler geçer ömrüm son
kez yaşıyor gibi bu kahr olası
yalan hayat ta elveda Rumeli
hisarında aşkların sarhoşluğu
C