İnsanın matemi yüzüne vurur
Rutubet kaplamış duvar gibiyim
Dilime geldikçe elimle tuttum
Yasaklı bir kitap roman gibiyim
Demirden hislerim ağır mı ağır
Kaç yılın isyanı hep dilsiz sağır
Duyanın olmuyor gözünle bağır
Bir nefes daha yok ölmüş gibiyim
Yüzümde çizgiler uçurum gibi
İçinde düşenler görünmez dibi
Gerçekler hayalî durdurur şimdi
Mahşerde kaybolmuş yokmuş gibiyim
Saatler bir akrep zehiri umut
Beklemek dört duvar güneşi unut
Kapa ki gözleri gurbeti uyut
Rahmeti bekleyen çöller gibiyim
©kırkbeş
S