Kafamın içindeki boşluk
Alıyor hergün beni benden
Bir zamanlar da sen alırdın
Kahverengi gözlerinle kalbimden
Kollarım da uyurdun erkenden
Bitmesin isterdim saattler
Sana bakmaya başlayınca
Dertlerim kaçardı benden
Sarılmak isteyince sen
Ellerim korkardı kendimden
Sana zararım dokunursa
Yaşayamazdım şehrinde ben
Anılar kaldı eski de istemeden
Evimin önünde ki duraktan geçerken
Zaman sen yokken akmıyormuş
Şimdi öğrendim gökyüzüne giderken
Beyaz bulutlar var burda
Bir de pembe hayaller
Her biri saklanmış birilerinden
Sevgiye sığınmışlar kaçarken
Sana da anlatıyım buraları
Hep içinde bir umut yaşardı
Anlardım ben seni gözlerinden
Benim gibi biraz kafan karışıktı
Hergün görmek istiyorum seni
Daha güneş açmadan tepeden
Güneş batınca da gitme istiyorum
Yeniden açacak seni görünce bir bilsen
©anonimöü
A