Bir sabah kahvaltısında oturuyorum
Ankara'nın en uçsuz bölgesinde
Yanımda bir sen varsın
Birde kurduğumuz hayaller
Karnımızı doyuruyoruz ikimizde
Ara sıra göz göz gelerek
Yanımızdaki ağaca konan
Bülbüleri izliyerek
Bülbüler ne de güzel ötüyorlar öyle
Orman bile susmuş onları izliyor
Hafiften bir yağmur başlıyor
Birazda güneş açıyor
Uzaktaki evin içinden
Eve doğru koşar adımlar
Atıyoruz ikimizde el ele
Çiçekleri eziyoruz hafiften
Hissetmiyoruz hiç üzülürcesine
Sonunda varıyorum eve
Elimdeki çiçeklerle
Sen önceden varmışsın
Elini tutuğun kişiyle
Rüyalarda bile bir başkası var yanında
Bir kere bile alamadığım kokunda
Uyanıyorum ağır ağır uykumdan
Her gece gördüğüm kabuslardan
©anonimöü
A