_

Rüyaların hüznü

Deniz mahsun kalbi yaralıydı
İstenmez dışlanmış bir gençti
Toplum onu istemedi
O da saklandı kaçtı utanıyordu
Kendinden mevlasina yalvarıyordu
Ben ne yaptım kullarına
Zararım da yok kimseye
Ben istemedim böyle eksik
Doğmayı kaderimmiş şikayet
Etmiyorum imtihanim diyorum
Bana topal ismini koydular
Çanimı yakıyorlar hiç kisem yok
Sensin benim sirdaşım
Dualarim senin için
Yardim et bende gezeyim
Doyarak hayatı yaşıyım
Rüyalarım da değil gercek hayatta
Yoruldum itilip atılmaktan
Bu hayat benim de rüyam
Yaşamalıyım ismim gibi
Deniz kadar şen berrağım ben
Ŕüyalar gerceğın aynasidir
Yansıyan sensin ŕüyaların la aynısin
©_zeremce_