Dökecek yaprağım kalmadı dallarım git gide kırılıyor,
Oysa ben hala baharı bekliyorum.
Rüzgarlar fırtınaya döndü, ama ellerim titremiyor,
Ben bir hiç, kimsesiz bir kıyametim.
Gözlerim dalmıyor artık bir yerlere,
Şimdi rüzgar uçururken bir şehri havaya, delice,
Oturduğum bankları arıyor gözüm, hepsi uçup gitmiş,
Yürüdüğüm kaldırımları saymıyorum bile.
©zeliha_nur
Z