A

rüzgâr

ılık bir rüzgâr esiyor şimdi
kalbimin kıyısına
alıp götürüyor sebepsiz
bilmediği diyarlara
iştirak ediyor kalbim
nereden eserse essin
mesnetsiz bir düşüncenin avlusuna
bırakıyor onu yeter ki essin
bir tekellüfün bedelidir belki
bu istigrak
belki bir günahın diyetidir
her gün başka bir acıya uyanmak
©azulmenina