Rüzgâr bir kedinin dili kadar pürüzlü
Ve çimler, bir lağım faresiymişçesine yeşiller bugün.
Devrilmiş yüzyıllık yolcusu bu sonu olmayan yolun
Köklerinden yükseliyor öfkesi büsbütün.
Rüzgâr bir kedinin dili kadar pürüzlü
Ve yağmur, gözlerin gibi simsiyah iniyor bugün.
Sabırsız bir paslı kürek ayaklanmış, geliyor.
Kendimi gömmekle geçiyor son demleri ömrümün.
Rüzgâr, kedi ve fareler…
Hepsi gerçek olamayacak kadar güzel,
Hepsi de bir rüya olamayacak kadar çirkinler.
©alicanc
A