Toz tanesi var gökyüzünde
sonbahar rüzgarında uçuyor
hüzünlü insanlarda ciddiyet
uzunca sokak ıslıkla sesleniyor
yere konuyor neşeli toz parçası
yolculuktan yorgun düşüyor
bilmediği toprakta dinleniyor
başka diyarların elçisi gibi
dili oluyor rüzgarın ardından
toz kokulu muhabbet taşıyor
rüzgarsız konuşuyor toz tanesi
yoksa bütün gözler kapanıyor
oturduğu yerden kalkıyor hızlıca
dinlenmiş olmalı ki koşuyor
bir avuç dolusu esince yüzlere
insanlar uzaklara kaçıyor
gözler bulutlardan bihaber
gökyüzünde kayboluyor toz tanesi
M.B.
S