Bir şarkı adıyorum sana gözyaşlarımdan...
Sen geliyorsun geçenin bir vakti aklıma, haykırışımla uyanıyorum
Gördüğüm bir hayal mıydı beni bu kadar korkutan,
Yoksa, uykuda bile hasretin miydi yüreğime dokunan...
Bir süre sessizliğin içine dalıyorum,
Her zaman ki yerinde, sol yanımdasın yine.
Yüreğimin atışlarında vuruyorsun kendini kıyılarıma
Sensiz kokan havayı soludukça eriyorum...
Sevgili!
sen hâlâ ilk karşılaştığımız yerde misin?
Geçmiş üzerine yağıyor mu?
sende benim gibi üşüyor musun?
Bak bana sırılsıklam olmuşum,
satırlar içine sığınıyorum, an geliyor düşlerinden bile kaçıyorum
Tutarsızlığın o kadar zamansız ki, etrafa damlalar savuruyorum...
sevgili!
sen hiç döküldün mü? Mısralara,
hiç dokundu mu yüreğine bensizlik,
ve hiç gündüzlerin ortasında karanlıkta kaldın mı?
Baharlar zamansız vurdu yürek bahçemi.
söyle bana yeniden doğmak ister misin benimle...
hasretini sinemde bıraktığın hatıranla yaşıyorum,
Duy! sesimi artık,
kaç mevsim daha kan ağlayacağım....
Zamanın geç kalmışlığında,
Sessiz yüreğimin dili...
var olmasan da yanımda,
Hatıralarınla yaşatıyorum seni...
©__baran__
B