B

s e n m i s i n

Dar gelmeye başladı sensiz bu sokaklar.
Savrulduğum bu yol, yol değil !
Ardımda kalır insanların uğultuları.
Hepsi bir şey fısıldıyor.
Kaybolurum sende ben
Hangi yöne atacağım kendimi?
Yollarım hep çıkmaza çıkıyor.
Nasıl geldim ben bu hale?
İsterdim bütün yolların bana varsın hep.
Varlığımda varlığını hissedeyim.
Bir çıkarı yok muydu bunun ?
Kayboldum ben, sen bu yolun neresindesin.
Yakın mıyım sana yoksa yokluk kadar uzak mısın bileyim.
Bir düş müydü bunca yaşadıklarım ?
Yoksa hep gecemiydin bana?
Öyleyse gördüğüm bu düş, düş değil miydi!
Seni düşünüyorum sessizce, öylece ve yalnızca...
Ulaşmak istiyorum içimdeki karanlıktan,
gün ışığına.
Görmek isterdim hatalarımı.
Tek bir şey öğrendim ben;
farkındalık getirecek beni kendime
Tıkanıp kalıyorum bu sorguda.
Sana ulaşmayı arıyor bu aciz bedenim.
Dayanamıyor yüreğim buna.
Sensiz kalan yüreğim daralıyor yokluğunda....
Yol ayrımına varıyorum, orada bir süliet.
Eğer sensen bu, elinden tutup aydınlığa varmak ;
tüm yaşananları unutmak istiyorum.
Bakıyorum sana doğru, bakıyorum ama emin olamıyorum.
Şimdi sen söyle bana ! Bu gördüğüm gerçekten sen misin ?
©__baran__