Küskünüm kendime
Küskünüm çünkü
Durduramıyorum gözyaşlarımı
Ne zaman sen geçsen bir faytonla
Aklın yollarından
Ben çıkmaz bir sokakta buluyorum kendimi
Küskünüm kendime
Affedemiyorum beni
Ben kendine verdiği sözleri bile tutamayan biriyim
Sen de haklısın sevgilim
Beni sevmemek de
Sen de haklısın
Ne zaman geçsen o patikadan
Nefesim daralıyor
Bedenim eski bir iskele misali
Titrekçe sallanıyor
Gemisini;
Yıkılıp denizin sularına karışana kadar
Bekleyen bir iskele gibi ...
Yıldızım
Benim var olma sebebim
Yaşama umudum .
Hayata katlanmamı sağlayan :
Aynı gokyüzünün altında yaşamamızdan başka hiçbir şey değilken
Ben seni nasıl unuturum ?
Nasıl gözyaşlarım kurur
Nasıl bedenim titremeyi,
Kalbim atmayı bırakır?
Sen bana gelmeden
Ben kendimi affetmeden
Bu ruh bu bedeni
Bu kalp seni bırakamaz.
©suledurak
S