SAAT 11'E 5 VARDI

Saat 11'e 5 vardı Kafamı tırmalayan çalan bir saz Yüreğimde kıştan kalma bir ayaz Soluk bir lambanın altında Tükeniyordu zaman Parmaklarımın arasından kayıp gidiyordu Hayat denen yalan Yaşam korkunç bir gerçeği Göz önüne seriyordu Sabah bembeyaz olan gökyüzü Gece kararıyordu Saat 11'e 5 vardı Bu gece daha karanlıktı Gökyüzü,gökyüzüm Bu gece daha soluktu Yıldızlar,yıldızlarım Bu gece ay karanlıktı Sen yoktun. Yüreğim bir yağmur damlasına hasretti Ve bir toprak gözlü yüreğime gaspetti. Ey Sevgilim! Yüreğime çarp sen! Yağmurun kurak toprağa çarptığı gibi Çöllere yıllar sonra inen yağmur misali Ey toprak gözlüm,sevgililerin en sevgilisi Göm toprak gözlerine beni Sonsuza kadar gözlerini seyredeyim...