kıtipiyoz hâşâ
güneş battıkça teninde
bir toprak doğuyor.
tüttüm ağzında
kütüphane sonrası
tabi akşam beş
dörtyol mahşer yeri
ağzımı zor tutuyorum yine
ama kıtipiyoz
pişmanım...
tüttüm ağzında
fırın sonrası
bir kenara çektin
adamakıllıydık
bu kez vakit geçti
akşam beş
pazar dopdolu
iğne atsan yere düşmez
kıtipiyoz hâşâ
kainatın rahminde ilk gün gibi aksın
ipi çektikçe
suyun rengi netleşiyor
saatler geçti
tertemizsin ama
kıtipiyoz
hâşâ...
©kirke
A