Ve bir zaman bu sular
bulur yıkardı zihnin
puslu testilerini
Ve bir zaman bu sular
kaynar, canıma dolar
Ne sessizsin nefessiz
daldığımız kuyuda
Bir şeyin kuvvetini
Bekliyormuş gibisin
Aynalarda neşesiz
bulutlar dolaşıyor
Yaşamak var olmanın
hududunu aşıyor
Başımızda döşektir
Akşamüstülerimiz
Bu kül, duman biz değil
bizden değil kalan iz
Halimiz nasıl sabah
Varıp da bir görseniz.
©cayolmustu
C