Elimde olsa keşke her sabah uyanınca
Bambaşka birisi gibi mâhir olsam
Yer gök yitirse maviliğini tekrar
Nice yaşadığımın farkına varsam.
Sevgi dolup taşırsa içimi bi' sabah uyanınca
Dokunduğum hiçbir ateş beni yakmasa
Sımsıcak hissetsem müziğin sesini duyunca
Kader bile mağlupça dizginlerini salsa
Ancak parçalıyorum sabahları dilimde
Gözgöze geldiğim tüm sevgileri kirletiyorum
Kasıp kavuruyorum huzur denizlerini,biliyorum,
İçimdeki merhametin çayırlarını çeviriyorum çöle
Evet!Korksun benden bütün nezaketler!
Gümüş kâsede su getiren en yüce melekler
Benim ruhum çoktan çürümüş tuzun içinde
Kanatlarınızı koparmadan kaçın hüzünle
Ancak bazen duruyor zaman,o uzatıyor elini
Öyle kutsal,öyle parlak ki,tutmak istemiyorum
Ben bir şey yapamadan,sarılıyor,sımsıkı
Günahkâr kokum üstüne sinecek diye deliriyorum
Kamelyalar açan dudakların kaçırıyor aklımı
Bakma bana o gözlerle,öyle sessiz,öyle cân ile
Ne yaparsam yapayım beni kabullenmişçesine
Onun için gözümü açıyorum yine sabahlara.
-Mahi
©şair_mahi
Ş