Gökler gürledi kızıldı yamaçlar,
Sabrın gölgesinde hapsolmuştu mahzun bakışlar.
Dağlar semanın aydınlığında teslim olmuştu yeryüzüne,
Bulutlar haykırıyordu, doğanın eşsiz sabrına.
...
Kefene sarılı umutları sabrediyordu felaketin eşiğinde,
Umuyordu sabrın selametini.
Meçhul yolda sessizliğine gölge düşürmüş yamaçlarda
Hissediyordu evrenin eşsiz sabrını.
©sengul_09
S