Sabırdan prangalı yorgun bedenim
Ne yazın sıcağında
Ne zemherinin ayazında
Çürümeden duruyor dimdik ayakta
Bir yudum suya muhtaç
Su ile dolu kör kuyularda
Sabırdan prangalı yorgun bedenim
Zangır zangır bağırıyor fıtınada
Elleri kelepçeli zincirler ayaklarda
Uzanmak istiyor en uzağa yıldızlara
Tanrıya aç
Hayallerin boynunda
Sabırdan prangalı benim bedenim
Ruhum en derin karanlıklarda
Mavi çöllerde Mecnun olmuş
Parça parça kalmış Leyla da
Belki döner son nefes son canda
Hayaline kavuşur kara toprakta
Sabırdan prangalı yorgun bedenim
Sabırla mayalanmış çamuru
Benim için belki de
Budur Tanrının kanunu
©suphilluma
E