Şair olmak için yürek,
yiğit olmak için doğmak gerek,
Ah şu gamlı yüklü yüreğim,
Rahatlaman için umut,
Umut için kendine güven gerek.
Şu kâinat kime kaldı ki;
Zulüm edende, edilen de ölmedi mi?
Herkes için mahkeme-i Kübra kurulmayacak mı?
O mahkemede kime haksızlık yapilmis ki sana yapılsın,
O yüzden, gönlünü hos, umudunu canlı tut,
Elbet güzel günler sabredene iki dünyada da yakındır ve haktır...
©neffi
N