Gün doğmadan acıların yüreğine doluyorsa eğer, sabretmelisin
güneş eşsiz ,acılar yersiz oluyor bazen...
Yorgun hissediyor da olabilirsin.
Kuşların kanatlarıda özgür mü sanıyorsun artık...
Sabret;
zaman bir ırmağın suyu gibidir akıp gider ve her akışında bir mutluluğunu alıyorsa senden, acını da alır elbet,
Sabret...
Bakma şu yüzü gülen insanlara,
dünyanın özgür sanılan kuşlarıda
yaralanmadı mı?
Peki şu bembeyaz bulut gökyüzüne mi ait sanıyorsun onlar da yağmur olup, her damlasında fırtına saklamıyorlar mı?
Derdin mi var, derdi biliyor musun?
Peki ya şu çocuğun gözyaşlarını anlıyor musun?
Sabret, tek nefesine sığdırma acını...
Ç