Kardeşim kalem !
Şimdi çiz, çizemediğim insanları.
Şair benim lakin sen boyarsın duygularımı.
Ben kelimelerle iyi oynarım ...
Ama duygularla asla.
Kardeşim defter , yalnızlık paylaşılmaz.
Evet ama hediye edilir .
Sana ikramımdır tek başınalık.
Şimdi, kapat kaprakanlık kapağını.
Gece sen zannetsin huzursuz siyahını.
Kardeşim , nefret !
Uzun zamandır susturdum laflarını.
Oysa konuşsaydın anlatırdın içinde kalanları.
Sen kırılmayasın diye terkettim doğrularımı.
Şimdi , uzan en uzak yangınların ortasına.
©mey
M