meylettiği vakit insan sabır uğruna, tahayyülünde can bulur kavuşma umudu; gönlündeki yar'a.
der kendine ne eylerim ne eylemem aman ayrımcılık yapma.
yeise sürükleyen her bir kelime yitirir manasını varken maksadı bu yolda.
zihninde yer ayırır, sabrın sonunda erişmeyi umduğu huzura.
zihninde can buldukça bu huzur, hakikatli bir kudret verir insana.
sabır eylemek, göründüğünden de öte zorlu da olsa...
odak noktasını çevirir, sonda kavuşacağı huzura.
gelir bir ses zihninden, durma; bak yoluna!
©kolalisiir
K