Saçlarını okşardı ellerim
his ederdim görmesede gözlerim
yüreğime öyle bir sıcaklık verirdi ki, inan
dağ olsa patlardı taş olsa erirdi akıntıya kürek çekti hep bu yüreğim...
Ardında beni bıraktığın o çamurlu dereden
serin sular gelip geçti üstumden
küçüktüm henüz bilmezdim ayrılık acısını
Büyüdükçe inan kalbim ve ciğerlerim sökülüyor
sanki bedenimden.
Ne o çamurlu dere kaldı
Ne de o rengarenk çiçek bahceleri
Sen gidince hepsi soldu artık
Tohumlarını yüreğime ektim
Belki bir gün ardından yeşerir diye..!!!!
©izboyu
I