Aslında insanlar iki tiptir.Beynini kullananlar ve kullanamayanlar. Kullanamayanlar her türlü yola sapmaya açıktır, iyiyi, kötüyü ayıramazlar. Boğazlarına kadar kötülüğe batmış olsalar dahi bulundukları uçurumdan yere çakılmadan ne halde olduklarını idrak edemezler. Çünkü onlar beyinlerine tutsak'dır, beyinleri her adımda onları yönlendirir. Sabit fikirli dediğimiz insanlar,tiki olanlar,takıntısı olanlar bunların hepsi kendi beyinlerinin tutsağıdır aslında. Beyninin kullananlar ise kötülüğü ve kötü yola gidecek olan bir durumu erkenden idrak edip o yoldan hemen dönebilirler.Onlar'da takıntı,tik,sabit fikirde olmaz, çünkü beyin onları yönlendiremediği için yapacağı tek şey itaat etmektir. Egolarından uzak sağlıklı düşünme sistemi ağır bastığı için bu insanlar stresi az bir hayat dahi yaşayabilirler.
Hani deriz ya maşallah çok genç kalmış,çok yaşamış diye, işte o insanlar'da beynine tutsak olmamış ve çoğu şeyin hayatlarını karartmasına izin vermemiş olan insanlardır.Mesela panik atak denilen yaygın bir durum var, panik atak aslında hastalık değildir. Panik atak sadece beynin o an için insanı yerli,yersiz cezalandırma anıdır. Beyin tutsak aldığı bedenin hayatına hükmetme hakkını bile kendinde bulduğu için,yoğun endorfin ve adrenalin salgılattığı için bedenin buna karşı tepki vermesinden dolayı o an o insanın yaşadığı anı kabusa dahi çevirebilir.
Kısacası panik atak denilen şey budur.
Tüm bunları yaşamamak için lütfen beyninizin sizi kullanmasına ve esir almasına izin vermeyin. Unutmayın ki beyin akıllı olduğu kadar,*****'da bir organdır.O size değil,siz ona söz geçirin,siz onu yönlendirin,kötü durumlar'da ve çıkmaz gibi gözüken anlarda doğru yolu bulmak için mantık
ve düşünce aracı olarak kullanın. Bunu yaptığınız takdirde hayatınızın ne kadar daha rahat geçtiğini,yaşayarak ve hissederek zaten anlayacaksınız.
Hepinize sonsuz sevgilerle.
Dağhan Fırat Şirin
F