O kadar şikâyet ediyorum ki...
Bi o kadarda alıştım ama.
Sehpaların, döşemelerin yerlerine.
Sen olmadan bir adım atmıyorlar.
İleri yada geri.
Sadece geç kaldım sana.
Şimdilerde mum gibi damlıyor canıma,
seni öyle görmek.
Bir döngüye girdim...
Hersabah avcumun içi kaşınır ama,
para bekler gibi.
Tatlı hurafelerle bekliyorum seni.
Buda bir ihtimal.
Ve yine her akşam
başka dünyalara karıştığın gerçeğiyle, kapatıyorum günü.
Buda bir kocakarı inancı.
Boğul boğul boğuluyorum...
Nefes verdiğin yerlerde.
Çıkıp ta gidemiyorum, alışacağım yerlere.
Korkuyorum aslında...
Hem kalmaya, hem gitmeye.
©karabelas9
K