Zıvanadan çıkan duman kadar anlamlısın ciğerlerime.
Iç organlarım dengesizleşti, birbiriyle savaşıyor.
Şanlı bir hükümdar yaptım tahtıma oturttum vereceğin ilk karar kellem olmasın.
Neden diye sorarlar haksız çıkarsın.
Ben seni severim,mevsim ilk bahar olur, ilk cemre yüreğime düşer.
Toplum canı açığı ulusal endeks üzerinden hesaplar.
Oysa ben gökkuşağını senin gülüşünle tamamlarım.
Hiçbir fizik kuralına sığmaz senin Türkan Şorayı tedavülden kaldıran gözlerin.
Gözlerin demişken bir paragraf açmak gerekir.
Paragraf demişken belki bir kitap, bir kitap demişken bir cilt basılabilir.
Ama yinede tarifi mümkün değil.
Oturduğum sokaktan gülüşüne kaç vasiyetle gidilir.
Kaç alfabeye sığar yüreğime sığdıramadığım ismin.
Desen ki sen bilinci açık bir ihitmalsin.
Ulan sadece ihtimal iken bile güzelsin...
©yagmurlu
M