Eskiden bir kaldırım vardı, beklediğim..
Bir okul köşesi vardı, seni izledigim...
Bir'de ağaç dalları tomurcuklanmış,açmayı bekleyen
Şim'di kaldırım taşları yarınlarımdan bir misafir agırlar canım'dan..
Gözyaşları kurutmuş, yapraklı agaçları, çok uzak o günlerden bir haber
Sana çıkan bütün yollar çıkmaz sokak olmuş gönlüm'de,
Issız sakin fırtına kopar olmuş yüreğim'de
Kendi gölgesinin resimlerin'den korkar olmuş gözlerim'de..
Bu bir ihanet mi? bu bir kabus mu? şehrin en karanlık yerin'de.
Güneşe benzeyen güzel yüzün,Doğayı sevip özlem duyarken..
bir bahar yeli gibi esip geçse'de ömrüm'den..
Sevda dedikleri bir kalemle bir kagıt, tutsak olmuşcasına bedenimi sararken..
Sana çıkan yollarım kapanmış,artık hayal bile edemezken
Yinede her geceyi sabaha bağlıyorum uykusuz ve yorgun
Bir ışık yakalıyorum ona dalıp seyre dalıyorum
Güneşin doğuşuyla o geceki hayalleri yine bir kenera koyuyorum...
Ben artık Sessiz sessiz içimden çığlık atıyorum
Umuda bir mektup yazdım sadece onu bekliyorum..!!@@
©emre_baran
E