Bilmem kaçıncı gün bu uykusuz kaldığım
Şafak sökerken yâri hatırlayıp yandığım
Gelecekmiş gibi umutla yoluna baktığım
Resimlerini öpüp öpüp sımsıkı sardığım.
O ağaçları ne zaman görsem
Bir güvercin uçuyor içimde
Rüzgârlar sessizliğini bırakıyor
Kahrolası sensiz gecelere.
Ay başını alıp giderken yıldızlar sönüyor
Ummadığım bir anda hasreti bastırıyor
O kahverengi gözleri aklımdan çıkmıyor
Hasreti uyutmuyor, uyku var ama gelmiyor.
©altunbaş.t
A