Sessiz bir bahar güneşinde,
Toprağın kaldı avuç içlerimde,
Issız bir şafak vaktinde,
Ay gülümsedi sanki yüzüme!
Seni benden alan sebep neydi?
Oysa ki Azrail başımda beklerdi.
Hüsrana uğrayan yüreğim,
Kan akan çeşmenin gölgesiydi!
Senden bana kalan melek kızım.
Kışa dönecek sensiz yazım.
Ateş gibi oldu sanki ayazım.
Sokak çocuğu kadar yalnızım!
"MUZAFFER CEVHER TUNÇ"
©57.şair
©57.şair
5