Nazım' ın kelimelerini gezen
memleket türküsüdur adım.
Halk dilinde tercümesi yoktur kalbimin.
Bilinmeyen çiçekli ellerim
sevgilimin dilinde.
Düşmeyen telli kemanımın
kırık bestesi sömürülmus sanki
Dilimin ucunda bekleyen mabed
selama durmuş.
Duyulur sesim kirli ve kırık
Uzaklardan, bilinmedik bir sokaktan
açıyorum nefesimi
Raks eder şehrim, sineye çeker karanlığını.
Hep arşa dair ne varsa açılır gövdesinden.
enlerim tumseklidir benim,
sessizliğimin arasında yırtarım saçlarımı.
Göstermedigim şiirlerim ve
yazılmamış aşklarım vardır.
Sevdiklerim çiçekli ellerim ile çizilmiş
ben onları okşarım.
Ruhumda mantık arası kızgın bir duvar
ve okşayıcı yüzümde gülleşen çocuklar büyümüştür.
Toprağına kanımı sürerim,
ve sana şiirlerimi.
Asırlardır kelimelerimle dolaşsam da
bulamadım kendimi.
Bağrı yanık sevdalarında
vardır ah' ları..
Kısık çıkar bilirim yanık ve içli bestesi.
Soluksuz ve donuktur sesi
Ağlar hıçkıra hıçkıra,
boyu aşar yüksek dallarımın
Adı sen olur sana yazılmıştır
benim safderun harflerim
Senin ile açtım gözlerimi
ve seninle
kapıyorum.
öyle son bulur bu içimde yaktığım
hassas ve kırık mahlas' ım..
©ebrulimsi_
E