İnatçılığın ve biraz havanın hikayesi böyle.
Sessizce Rab'bin önünde dans edenler tarafından söylenen bir hikaye.
Birileri sıçrayarak döner,
Yükselen ünsüzlere ses vermek için.
Birbirlerinin kulakları dışında, bir kalkanları yok...
Bu sessizlikte karınlarımızın içinde lord olduk.
Yüzlerimizi rüzgarda yıkadık ve sevginin katı şekillerini unuttuk,
Ellerimizin kiri ile kalplerimize dokunduk,
Yıldızların bir araya gelmesini sabırla bekledik,
Sabrı kuruma döndüren tütün bacalarında...
Bu adamının boğazını temizleyerek çatıda diz çökmesine izin ver!
Bu gece, çatıları seven,
Onu unutmasını sevenlerin gecesi.
Hızlı bir kalp atışı olan bir adam,
Bir süpürge ile dans eden bir kadın,
Düzensiz bir nefes,
Işıklar körden ödünç...
Bırak alnını öpsün, her açıdan yaklaşan.
Sessizlik nedir ki,
İçimizdeki gökyüzü gibi bir şey.
Kanıt için başını göğsüme eğ.
©mustafaks
M