Karanlığa aşina gecelerde yazıyorum şiirimi?
Şahidim olsun dedim akan gözyaşım ey çocuk !
Gündüzlerin buğulu, gecelerin katran..
Umut kırık yarınlara çizilmiş..
Sancı sancı işleyerek gelip önümde durmuş..
Tahtlara kurulanlar hunharca hüküm keser..
Görkemli mabetler içinde tespihleri sayanlar..
Kör ve sağır kalmış hep çığlıklarına..
Yine mazlumluk sana pay düşer,
Bilmem ki adalet nereye düştü..
Nereye yazıldı ki bu insan hakları?
Kurtuluş beyannemeleri falan..
Başınıza bombalar yağarda,
Yine de sessizce ölürsünüz,
Keşmekeş kalabalıklar içinde,
Hem yalnız hem çaresiz..
Ölen sizsiniz ama gömülen biz olduk..
Yaşadığımız gibi çocuk,
Bize iki satır yer ayırmışlar mı son sayfalarda
Yoksa habersizce göçüp gitmiş miyiz,
Bu vahşi insanlıktan...
H