Penceremin önüne çöken geceye bırakıyorum nefesimi.
Dilsiz belki nefesim ama yakar yanağını benden kopanlarla..
Her gülüşün bende hasret çığlığı..
Çaresiz gözlerim bakıyor yıldızlara belki gözüne değen birisi vardır diye..
Duvarımda kurduğum sahnem var bide..
Başrol oyuncusu sendin hep senaryo içimdeki yine sen..
Biriktirdiğim hayallerim var dipsiz kuyumda
Oysaki kolların o kadar cennet ki sarsan bir kere
Paramparça olmuş bedeni toparlarsın belkide
Gülüşüne düşür yine beni nefessiz koy
Yoksa siyah kadar zifiri olacak ruhum..
EmreD..
©emredoqan
E