Şahsım adına olmayan ben olarak burdayım
başkası olan bir bedende gibiyim
merak edilecek halimi sorunlara susarım
şöyle bir bakılsa suretimdeki gülümsemeye
belki anlarsın belki de bakamazsın
değiştiğimi söylemek istiyorum
lafı öyle çok dolandırdım ki biliyorum
lafımı bile esirgeyemez oldum
ne sözlerim eski anlamlı sözler artık
ne de gözlerim eskisi kadar keskin bakıyor
aslında mürekkebim bile başka bir renk
artık dayanma gücümün duvarlarına yapıştım
kertenkele gibi sindiğim köşeyi bekliyorum
kuyruğumu tutmak pek akıllıca değil
duvarın rengini bile alamıyorum
aslında savunacak mecalim bitmeye yakın
yine de duvarların serinliği güzel
yağmur, çamur ve güneş geçirmiyor
pencereden dışarısını izliyorum
içeriyi görmeyen bir açıyı yakalamış
kuyruğumu kendimden koruyorum
duvarlara sırtını yaslayan bir ben olarak
bazen burdayım bazen zordayım
görmek istemeyene zurnanın son deliğindeyim
çalmadan da notalara bel bağlarım
dinleyecek kimse olmadığından mı ağlarım
aslında bir güler bir ağlarım
şelalelerin yanında çağlarım
biliyorum, aylanın altında boş boş bakarım
gecenin ışıklarındaki titrek gölgeye
şahsımdaki en az baharatlı anlamı ararım...
©m.b.
S