Kaldım yine bir sabah uykusuz
Benden çalınan ömrüm için.
Onlar tatlı rüyalara dalarken,
Ben kabuslar içerisinde uyandım yine.
Adaleti bu muydu dünyanın!
İyilik edip nankörlük görmek mi?
Oysa ki tek hayalim vardı,
Fani dünyadaki tek isteğimdi o.
Çaldılar hayallerimi benden
Başkalarıyla süslediler.
Yetmedi yetmedi bir de acı çektirdiler.
Ben bunları hakettim mi!
Şimdi neden uykusuzum,
Ya değmeyen bir insan için kesilen iştahım
Dökülen gözyaşları kimin için.
Bir gülü koparmaya kıyamayan,
Sevdiğine karanfil almaya korkan,
Kelebek diye anmaya utanan,
İnce yürekli bir insan idim ben.
Hiç düşünmeden kıydılar bana,
Gözümden yaşlar gelene kadar doğradılar kalbimi,
Yalandan nefret eden zavallı ben,
Yalan bir aşk hikayesinde öldürülüp, kuytu bir kenara atıldım.
O şimdi mutlu olsun, ben mutsuz
Belki hayat bir gün bize de güler.
Gerçi saf insanları kandıran çok olur,
Kim bilir daha ne acılar çektirecekler...
©hadsizsair
H