Bir gece karalanan mektubun içindekiler nefret dolu,
Yazarı ise aynada yansıyan aslına tek kelime edemez,
Aniden önüme koysalar sahte mutluluk dağıtan bu yolu.
Ayaklarım prangadan kurtulup bir çırpıda gidemez.
Hayat resimlenmiş, renkleri karanlık bir tabloydu,
Gökkuşağı ise yağmur dan sonra çıkmaya tahammül etmez.
Hayat kısaldı, şairler cümlelere son noktasını koydu.
Ama bu badireleri sonlandırmak için noktalar bile yetmez.
Hep başka zamana ertelenir mutluluk, virgül koyulur,
Satırbaşı zaten isyandayken, sonununu yine hüzünle bitirir.
Belki bir gün gülümsemeden fani bedenim sonu bulur.
Ama akılda ve yarı da kalanlarım hala diridir.
©pessimist_
G