Siyahı koynuna soktu, siyah ceketli şair,
Bir yudum şiir koktu çayı,
Bekliyor ilhamı, mutluluğa kalmamıştı itikadı,
Açtı kitabının ilk sayfasını tükürdü ön yüzüne,
Umudu vardı hâlâ, fakat gökyüzüne,
Buralar öldü dedi, sen gideli hanfendi,
Kor bi alev söndü dedi, bende kalan tek temenni,
İki satırlık, şiir anlatırdı kendisini,
Ekmek bulamazdı ama, hatrı sayılırdı kendisinin.
Çok kadın tanımıştı, her biri birbirinden farklı,
Sonuç olsada aynı, ama yalnız birine gönlü kaydı,
Bir yıldız olabilirdi evet,
İmrenilecek bir başarısı vardı,
Bir yıldız doğmuştu, bir haziran akşamı,
Birileri henüz onun için dilek tutamadan kaydı.
Ve anladı, bazı aşklar belki de yarım kalmalı, bazı umutlar, bazı hayaller, bazı insanlar,
Bazen film başlamadan biter derler,
Tıpkı, buna izafeten yazılmıştı kaderi, bundan ibaretti onun hayatı.
Metin özcan.
M