Yıkılır ansızın dünyan başına
Kalbi kırılmış bir şair ağlarsa
Bakmaz şiirler gözün yaşına
Yâri terkeylemiş bir şair ağlarsa
Güneş doğmayacak bekleme gayrı
Küstü gitti ay dünyadan ayrı
Samanyolu doldurdu şimdi bir asrı
Yıldızlar kaybolur şair ağlarsa
Okur şiirini asılır surat
Her bir kafiye her hece hoyrat
Güldürme yüzümü birazda ağlat
Kalemler kırılır şair ağlarsa
Hava bozuk bugün daha düzelmez
Sisli bir akşam var hemen çözülmez
Sonbahar gelir ve yaprak dökülmez
Mevsimler ters döner şair ağlarsa...
(Acayip bir hicsizlik buruk bir acı hakim içimde yalnızlığın ağır tramvasını yaşıyorum.)
©çirkin4
Ç