Ilk satırla başlar şairin cefası.
Keyfî sürmez okuyanındır sefası.
Kalemi sihirsiz kırık asası.
Kimse bilmez ağırdır şiirin yazması.
Ardında upuzun buzdan da mavi gece.
Boğazında düğüm sanki her bir hece.
Önünde dilsiz her biri gülsüz yedi cüce
Şiir de sevince durur mu kalem aska gelince.
A