Hepimiz unutulmaya yüz tutmuş her bir sayfası bumburuşuk,
içinde binlerce yazı ve şiirden oluşan birer kitaptık.
Ansiklopedilerden farkımız yoktu.
Adımız şairdi.
Kimse bizi okumazdı ve anlamazdı.
Halbuki ihtiyaçları vardı bizi okumalarına ve anlamalarına.
Çünkü onlarda eksik çoktu.
Belki sadece işlerine gelince kullanırlardı adımızı.
Belki de hiç kullanmıyorlardı.
Ve gelip geçen zamanın onlara meydan okuduğunu bilmeden yaşayıp giderlerdi.
Öylesine yaşarlardı.
©zehraa
Z