Şiirsiz geçen günler vardı,
Mütemadi umutların kaleminde..
Şair gibi sevmeyi yazar dururdu,
Bu teferruatsız sevda kalesinde..
Damla damla toprağa,
Düşerdi şairin şiirleri..
Şair;Vakitsizce severdi hep..
Çoğunlukla karşılıksız severdi..
Ve bazende şair gibi sevmek,
Pes etmemekti,Her şiirde..
Sevgilim diyebilmekti,
Kırık,dökük,paramparça
Umutlara "can" kırıkları eklemekti..
Telaffuz ederken susmaktı,
Sadece sevdiğin gözlere..
Belki bir son yazmaktı,
Şair gibi "elveda" demeden..
©şiirbey
Ş