"Köşe dönmeleri" görmüyor gözler
Yüreği çarpanları kalbimiz özler
Göçmen şiirlerin öykündür, sızlar
Peşlere koşan yok, ben bakıyorum.
Sen yittin desem de zaman güzeldi
Doldurdu arayı zaman tezeldi
Aşk ustaya özgün, bize gazel di
Acısı feleğe ben ağlıyorum.
Kırkı yaşayanlar hiç aç kalmadı!
Bu yüzden şiire söz bulamadı
Zulmüne uğradı, oyun oynandı
Ecire, cezayı ben sağlıyorum.
Bahtlar bağlı kaldı, çözmedik Usta
Yürekten yüreğe gezmedik Usta
Sevgiye, hasrete, yazmadık Usta
Kalem elde işte(!), ben görüyorum.
Senin çiçeklerin, renklerin biz de
Çok şeyler yaşadın, geçtiğin cız da
"Ürün" zirveler de, tadları hazda
Mayanı gençliğe ben vuruyorum.
©hamit
H