Bir kuş olsan gökyüzüne yurdum derdim
Bir anıt gibi kentimin en kalabalık caddesine
Diktim yokluğunu bakıp duruyorum.
Gittin diye darıldım sanma sakın
Bitiyor canım benim
Sevmeler de bitiyor apansız
Kuru bir leke gibi ilkokul pantolonumda
İzi kalıyor belli belirsiz
Çorabımın yırtığını saklar gibi misafirlikte
Gülümseyerek geçiyorum kalabalık sohbetlerden
Sarılmalar asılmış temiz çamaşırlara benziyor git gide
Amandır toz değmesin onlara
Sarılmalar defalarca giyilir çünkü
Sonra onlar da eskir
Sarılmalar da bitiyor canım benim
Mümkün müdür hem
Birinin her şeyi olmak
Biriyle bir bütün olabilmek
Mutluluğun kısacık serüvenine
Ters düşmez mi bu
İçimizde bir hüzün olmayacaksa hem
Sevmek neye yarar canım benim
Tek bir adım bile atmadım günlerdir
Kendimi bir yerlerde buluyorum yine de
Bir kelebeğe ömür biçerken Söz gelimi,
Bakıyorum, yüksekçe bir tepedeyim
Bir kuş katarının en iyi görüleceği yerde
Aykırı bir kanat davet ediyor beni ahenge
Sana el sallarken yakalıyorum kendimi
Kuşlar da gidiyor sonra
Bir şeyleri sahiplenecek kadar küçülmedim
Bir hayal bile kurulduğu anda bitiyor bende
Ömrümün atlasını açıp bakacak olsan
Koca bir boşluk bulurdun
İyi ki girmedin
İyi ki bakmak istemedin o kilitli odaya,
Orası ıssızlığın ot bitmez tarlası
Kurur kalırdın orada.
Birinin sessizliğine tutunarak
Ruhuna tırmanmak!
Sende bunu deneyimledim ben.
Sende sabahladım bir kaç bin gece
Şimdi gitmek vakti işte
Eline yüreğine kalemine sağlık xerib dost..
©münircndar
M