Şair akıldan yaya bir adamdır.
Şair hüzün mesleğinde ustadır.
Şair der ki: Aşkın ilmini öğrenmedikçe müptelası olma. Zira aşkın istilası zerre kadar yer bırakmaz insanın aklında ve aklî mekelerinin kanadını kırarsın.
Şair aşık olur ve der ki: Gönlüm varını yoğunu müsrifçe harcamış bir vaha kadar çaresiz.
Şair 'O'nsuzluktan ölmeyi kabullenemez ve
der ki: Tohum toprağa gömülünce ölüyor mu ki şair de ölsün.
VE ŞAİR KIZAR 'O'NA : SEN BANA ÇÖLDE VAHA GÖSTERİP SONRA SERABIM DERSİN.
E