Gecenin öteki yüzü misali...
Ruhuma dokundu ayrılık,
Biz büyümüştük kirlenmişti dünyamız..
Ben sılada, ablam "Ankara" sokaklarında
Gün sayar olduk..
Zaman geçse de yaz gelse diye,
Biz büyümüştük...
Zalim penceresini yakamıza yapıştırmıştı,
"Ankara sokaklarında ablam "
Ben ise Samsun'da yeni güne nasil başlamanın derdinde,
İş buldum İstanbul maceram başlamış oldu...
Günlerce ağladım gecelere sığındım,
Kalbim çocuksu duygular ile atarken
Düğün dernek kuruldu
Sılamda,
Kuş olup uçtum ana ocağından,
Annem ağladı ben sustum,
Yada susmak gerekti,
"Annem der kızım ben derim anam"
Anama doya doya sarılmama musade vermediler..
Elimde mendil yuvamın kapısına doğru ilerlerken gözyaşım sel oldu...
Kimbilir bizi ne bekler bilinnez,
Hani taşı toprağı altın şehir ya!..
Hepsi yalan ne taşı altın nede toprağı
Her bir yeri gurbet kokuyor
"Ne demiş atalar? "
Doğduğun yer mi?
Yoksa doyduğun yer mi?
Acı olu hatıralar yeride dursun
Ben yoluma bakım...
Anne olmanın gururuyla
Aşkın kitabını da yazım mı?
Ne dersiniz?
25 Mart 2020
03.08
İstanbul'da
Bir gece vakti dökülen inci tanelerim
©saire5534
Ş