Umarsızca uçan lütufkar kuşlar
Hediye etmek için baharı geliyorlar
Sokaklara sürgün üzgün köpekler
Kaybolan sislerin türküsünü söyler.
Kardelenler şevkle bekler ölümü
Kaldırımda damlalar lalelerin hüzünü
Doğanlara yas tutar şairin gökyüzü
Bugün ölümden doğanların cenaze günü
Erguvan, ağacına küskündür
Sorar : ‘’Neden döktün beni’’
Şair üstüne alınır, kalem cevaplar:
‘’Ölen bilmez ki acı çeken beni’’
Görülürse eğer mavi bir gökyüzü
İşte o şairin kaybolmuş denizidir
Gridir çünkü şairin gökyüzü
Bulutları hüzün taşıyan gemisidir
Şairin şehri, kederlidir ve mutludur
Asla doğmayacak ruhlar kadar umutludur
Sokaklara sürgün üzgün şairler
Doğmayan ruhların türküsünü söyler…
©emielregis
E