Hüznüm...
Vaktin gece gibi kesif saklanışlarında...
Aldanışlarınaydı heba ettiğim yılların...
Ve...
Yanlışa hükmettiğimdi belki kahırlar...
Oysa...
Soğuğun kelamınaydı korkularım...
Ebcedi malumsuz...
Nihayeti yorumsuz...
Yarığına sığındığım tüm kayalarım çökük artık...
Zemheriler hep yolumdu ama...
Rüzgarlar kızağım olmadı hiç...
Ateş soğuktu...
Su acı...
Göğün altı ya da üstü...
Farketmezdi...
Geçmişti hep zaman...
Benle mi, bensiz mi...
Anlamı yoktu hiçbir şeyin...
Zuhur mu, zulmet mi...
Belki benim, belki senin...
Ama bildiğim...
Ama bilmediğin...
Bir alametti ötesinden kabrin...
Kimi yerindiğim...
Kimi sevindiğim...
Korkumdu bildiğim tek...
Sakil düşüncelerim...
©kenanfaik
K