Simsiyah bir ufuk karşımda.
Rüzgarında savrulan ruhum ,gökkuşağına çokça uzakta.
Hislerim donuk, ruhum solgun, kırgın ve hayata küskün.
Siyah benim rengim, siyah benim hayatımın kısaca tanımı.
Radyoda Sezen "Geçer "diyor, daha öncekiler gibi buda geçer.
Geçmiyor yaralarım, kabuk bile bağlamıyor. Hep kanıyor,acıtarak kanıyor, canımı yakarak kanıyor, dinmiyor.
Kan kaybı, hayatıma bir renk daha ekliyor; KIRMIZI...
Uyumuna kaptırıyorum kendimi, kayboluyorum.
Neden nefes alamıyorum?
Duvarlar neden bukadar yakınlaştı? Neden gökyüzüne hasret bıraktılar?
Üstüme geliyorlar! Beni huysuz ve huzursuz bir insan ruhuna bürüyorlar.
Siyahı sevdiriyorlar, ışığımı alıyorlar elimden, siyah ve kırmızıya boyuyorlar herşeyi.
Hayatım bu iki renk üzerine benim.Dedim ya gökkuşağı çok uzak bana,
Renkler çok uzak..
Ansızın solumda bir melek beliriyor "Evren söz verdi, iyilik kazanacak"diyor .
Başka bir melek kulağıma "Kalbi, ruhu güzel ve güçlü olan insanlar; kaybettiğini düşünsede zaman kazandırdıklarını koyar önlerine, bekle ve anlık karamsarlıklarından uzaklaş her tünelin sonu aydınlıktır, zamana bırak." diyor
Ben arafta kalıyorum, ne ölüyor ne de yaşıyorum.
Uyusam geçer mi?
Masamda bir GÜL'ÜM ve karanlıklarımı aydınlatan bir NUR'UM var elimde..
Geçecek diyorlar, kanayan yaralarda elbet geçecek ..
Dedim ya melekler kulağıma fısıldadı, evren söz vermiş iyilik kazanacak...
Siyah sevdam ; işte Ogün benimle vedalaşacak.
Ben umutla tozlu raflara kaldırdığım iyilik ve güzelliklerin; rüzgarın da yardımıyla gün yüzüne çıkmasını bekliycem.
Sabırla ve inançla bekliycem.
Not: Ne demiş Mevlana
"Her şeyin üstüne gelip, seni dayanamayacağın bir noktaya getirdiğinde, sakın pes etme; çünkü orası kaderinin değişeceği yerdir...
©adelya
A