Sevdiklerim tek , tek düşüyor Azrail'in pençesine.
Sinsice karanlık gecelerde.
Onları ne durdurmaya gücüm yetti.
Ne de kal demeye dilim vardı.
Hangi günün güneşi ısıtır beni.
Hangi dağ , hangi bahçe saklar beni.
Dipsiz kuyularda kimsesiz , yapayalnız kaldım.
Karanlıktan korkuyorum ama seviyorum da.
Büyümek böyle birşey mi? Korktuklarını sevmek mi?
Ömür mu bizi aldatıyor yoksa yaşadıklarımız mı?
Hangi gündüzün ahı var üzerimde?
Hiç bir gece huzur bulamadım!!!
©edacakar
E